Ως έθνος ορίζουμε την ιστορικά φτιαγμένη, συμπαγή κοινότητα ανθρώπων που
δημιουργείται πάνω στη βάση τεσσάρων κοινών συστατικών: κοινής γλώσσας,
κοινής γεωγραφικής τοποθεσίας, κοινής οικονομικής ζωής, και κοινού
πολιτισμού. Οι εθνομηδενιστές αρνούνται αυτό τον ορισμό, ...
πιστεύοντας ότι
για να αποτελεί μια κοινότητα έθνος, πρέπει να υπάρχει και ένα πέμπτο
συστατικό, να έχει δηλαδή αυτή η κοινότητα ανθρώπων το δικό της, διεθνώς
αναγνωρισμένο κράτος.
Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πόσο λάθος είναι αυτή η πίστη. Πρέπει όμως εμείς να δείξουμε ότι αυτή η πίστη δεν είναι απλά λάθος, αλλά εξυπηρετεί και συμφέροντα κοσμοπολίτικα, συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης, και ως εκ τούτου συμφέροντα αντεθνικά. Για να το δείξουμε αυτό, δεν έχουμε παρά να φέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα.
Σύμφωνα με την πίστη αυτή των εθνομηδενιστών, ως έθνη πρέπει να θεωρούνται μόνο εκείνοι οι λαοί που έχουν δικά τους κράτη. Δηλαδή, όλοι οι λαοί που δεν έχουν δικό τους κράτος, δεν πρέπει να λογίζονται ως έθνη. Σε όποιον γνωρίζει την ιστορία, αυτή η εθνομηδενιστική ανοησία θυμίζει τις θεωρίες των αποικιοκρατών, δηλαδή Άγγλων, Γάλλων, Βέλγων, Ισπανών, Αμερικανών κλπ. κατά τις διάφορες ιστορικές περιόδους που αυτά τα έθνη είχαν αποικίες ή ημι-αποικίες. Τι έλεγαν λοιπόν αυτοί; Έλεγαν, για παράδειγμα, οι Ισπανοί, ότι οι κάτοικοι του Μεξικού, της Αργεντινής ή του Περού, οι ιθαγενείς κάτοικοι, δεν αποτελούσαν έθνη, δεν είχαν πολιτισμό, και γι’ αυτό έρχονταν αυτοί ως “πολιτισμένοι” για να τους αποικίσουν (ξεχνώντας βέβαια ότι οι ιθαγενείς αυτοί είχαν ολόκληρες αυτοκρατορίες, όπως οι Αζτέκοι, οι Μάγιας, οι Ίνκας, και φυσικά αποτελούσαν έθνη πολύ πριν την κατάκτησή τους). Για να πάμε και σε ένα σημερινό παράδειγμα, οι Τούρκοι σήμερα λένε ότι οι Κούρδοι δεν είναι ξεχωριστό έθνος. Όλως τυχαίως με αυτό συμφωνούν οι εθνομηδενιστές. Οι εθνομηδενιστές λοιπόν βρίσκουν τους εαυτούς τους σύμφωνους με τους Τούρκους εθνικιστές, και στο παρελθόν με όλους τους ιμπεριαλιστές αποικιοκράτες, που κι αυτοί πίστευαν ότι “έθνη” δικαιούνται να λέγονται μόνο τα μεγάλα και ανεπτυγμένα έθνη και όχι τα μικρά και υπανάπτυκτα. Περίεργο, γιατί αυτοί οι εθνομηδενιστές θεωρούν τους εαυτούς τους αριστερούς, άρα αντιεθνικιστές και αντιιμπεριαλιστές, στην πραγματικότητα όμως γίνονται οι καλύτεροι βοηθοί των σκοπών της παγκοσμιοποίησης για την καταστροφή των εθνών και τον περιορισμό τους μόνο σε 1 ή 2 περιούσια “έθνη” που είτε θα είναι οι Αμερικάνοι και οι Γιαπωνέζοι που εξάγουν τον “πολιτισμό” και την “τεχνολογία” τους με αποτέλεσμα να ομογενοποιήσουν και να υποδουλώσουν πολιτιστικά όλα τα έθνη του πλανήτη, είτε στο μέλλον κάποιος άλλος λαός.
Αν πιστέψουμε τις ανοησίες των εθνομηδενιστών, θα φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι:
το ελληνικό έθνος δημιουργήθηκε το 1830, οι Ιρλανδοί έγιναν έθνος μόνο το 1921 με τη δημιουργία του ελεύθερου ιρλανδικού κράτους, και ότι πριν δεν υπήρχαν σαν έθνος,
ότι οι Νορβηγοί με τους Σουηδούς ήταν ένα έθνος όταν η Νορβηγία ανήκε στη Σουηδία, και όταν η Νορβηγία ανεξαρτητοποιήθηκε, ξαφνικά οι Νορβηγοί έγιναν ξεχωριστό έθνος
ότι οι Ουκρανοί το 17ο αιώνα δεν ήταν έθνος επειδή ανήκαν στην Πολωνία (άρα ήταν Πολωνοί), μετά έγιναν έθνος όταν ανεξαρτητοποιήθηκαν από την Πολωνία, το 18ο αιώνα σταμάτησαν πάλι να είναι έθνος όταν ενώθηκαν με τη Ρωσία (άρα έγιναν Ρώσοι!), το 1917 πάλι έγιναν έθνος όταν αποσπάστηκαν από τη Ρωσία, το 1919 σταμάτησαν να είναι έθνος και ξανάγιναν Ρώσοι επειδή ενώθηκαν με τη Σοβιετική Ένωση, το 1941 έγιναν για τέσσερα χρόνια Γερμανοί για να ξαναγίνουν Ρώσοι το 1945, ώσπου το 1991 ξανάγιναν Ουκρανοί.
Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο ηλίθιους πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους οι εθνομηδενιστές.
Κι όμως αυτή η ηλιθιότητα χρησιμοποιήθηκε επί αιώνες από τα οικονομικά ανεπτυγμένα έθνη, για να καταπιέζουν και να στερούν την εθνική ανεξαρτησία σε όλους τους οικονομικά αδύναμους λαούς, να μην τους αφήνουν να δημιουργήσουν τον εθνικό τους πολιτισμό και να είναι κυρίαρχοι στον εθνικό τους χώρο. Με αυτό τον τρόπο αυτή τη στιγμή οι Εβραίοι καταπιέζουν τους Παλαιστίνιους, τους έχουν κάνει πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, και αρνούνται όχι απλά να τους αναγνωρίσουν ως κράτος, αλλά αρνούνται και να τους αναγνωρίσουν και ως έθνος. Βλέπουμε λοιπόν ότι οι εθνομηδενιστές παίζουν το παιχνίδι των Εβραίων, αφού συμφωνούν σε όλα ως προς την έννοια του έθνους.
Ένα άλλο λάθος που κάνουν οι εθνομηδενιστές είναι ότι τσουβαλιάζουν όλα τα έθνη και αρνούνται να δουν ότι δεν εξελίχτηκαν όλα τα έθνη με τον ίδιο τρόπο, όπως νομίζουν αυτοί. Αυτοί πιστεύουν ότι το έθνος είναι δημιούργημα του καπιταλισμού, άρα πριν τον καπιταλισμό δεν υπήρχαν έθνη, άρα όλες οι εθνικές παραδόσεις των λαών, η γλώσσα, η γενεαλογία και ο κοινός εθνικός πολιτισμός, που προϋπήρχαν του καπιταλισμού, ήρθαν ουρανοκατέβατα. Για να το κάνουμε πιο “λιανά”. Αν τα έθνη είναι δημιούργημα του καπιταλισμού, οι Κινέζοι που δεν είχαν ποτέ καπιταλισμό μέχρι τις αρχές του 1990, δεν υπήρχαν ως έθνος μέχρι τότε, οι Ρώσοι το ίδιο, και όλα τα “μικρά” έθνη στα οποία ακόμα δεν έχει αναπτυχθεί ο καπιταλισμός, δεν αποτελούν έθνη. Γίνεται πάλι εμφανές πόσο ανόητες είναι αυτές οι θεωρίες, και ποιον εξυπηρετούν.
Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πόσο λάθος είναι αυτή η πίστη. Πρέπει όμως εμείς να δείξουμε ότι αυτή η πίστη δεν είναι απλά λάθος, αλλά εξυπηρετεί και συμφέροντα κοσμοπολίτικα, συμφέροντα της παγκοσμιοποίησης, και ως εκ τούτου συμφέροντα αντεθνικά. Για να το δείξουμε αυτό, δεν έχουμε παρά να φέρουμε μόνο μερικά παραδείγματα.
Σύμφωνα με την πίστη αυτή των εθνομηδενιστών, ως έθνη πρέπει να θεωρούνται μόνο εκείνοι οι λαοί που έχουν δικά τους κράτη. Δηλαδή, όλοι οι λαοί που δεν έχουν δικό τους κράτος, δεν πρέπει να λογίζονται ως έθνη. Σε όποιον γνωρίζει την ιστορία, αυτή η εθνομηδενιστική ανοησία θυμίζει τις θεωρίες των αποικιοκρατών, δηλαδή Άγγλων, Γάλλων, Βέλγων, Ισπανών, Αμερικανών κλπ. κατά τις διάφορες ιστορικές περιόδους που αυτά τα έθνη είχαν αποικίες ή ημι-αποικίες. Τι έλεγαν λοιπόν αυτοί; Έλεγαν, για παράδειγμα, οι Ισπανοί, ότι οι κάτοικοι του Μεξικού, της Αργεντινής ή του Περού, οι ιθαγενείς κάτοικοι, δεν αποτελούσαν έθνη, δεν είχαν πολιτισμό, και γι’ αυτό έρχονταν αυτοί ως “πολιτισμένοι” για να τους αποικίσουν (ξεχνώντας βέβαια ότι οι ιθαγενείς αυτοί είχαν ολόκληρες αυτοκρατορίες, όπως οι Αζτέκοι, οι Μάγιας, οι Ίνκας, και φυσικά αποτελούσαν έθνη πολύ πριν την κατάκτησή τους). Για να πάμε και σε ένα σημερινό παράδειγμα, οι Τούρκοι σήμερα λένε ότι οι Κούρδοι δεν είναι ξεχωριστό έθνος. Όλως τυχαίως με αυτό συμφωνούν οι εθνομηδενιστές. Οι εθνομηδενιστές λοιπόν βρίσκουν τους εαυτούς τους σύμφωνους με τους Τούρκους εθνικιστές, και στο παρελθόν με όλους τους ιμπεριαλιστές αποικιοκράτες, που κι αυτοί πίστευαν ότι “έθνη” δικαιούνται να λέγονται μόνο τα μεγάλα και ανεπτυγμένα έθνη και όχι τα μικρά και υπανάπτυκτα. Περίεργο, γιατί αυτοί οι εθνομηδενιστές θεωρούν τους εαυτούς τους αριστερούς, άρα αντιεθνικιστές και αντιιμπεριαλιστές, στην πραγματικότητα όμως γίνονται οι καλύτεροι βοηθοί των σκοπών της παγκοσμιοποίησης για την καταστροφή των εθνών και τον περιορισμό τους μόνο σε 1 ή 2 περιούσια “έθνη” που είτε θα είναι οι Αμερικάνοι και οι Γιαπωνέζοι που εξάγουν τον “πολιτισμό” και την “τεχνολογία” τους με αποτέλεσμα να ομογενοποιήσουν και να υποδουλώσουν πολιτιστικά όλα τα έθνη του πλανήτη, είτε στο μέλλον κάποιος άλλος λαός.
Αν πιστέψουμε τις ανοησίες των εθνομηδενιστών, θα φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι:
το ελληνικό έθνος δημιουργήθηκε το 1830, οι Ιρλανδοί έγιναν έθνος μόνο το 1921 με τη δημιουργία του ελεύθερου ιρλανδικού κράτους, και ότι πριν δεν υπήρχαν σαν έθνος,
ότι οι Νορβηγοί με τους Σουηδούς ήταν ένα έθνος όταν η Νορβηγία ανήκε στη Σουηδία, και όταν η Νορβηγία ανεξαρτητοποιήθηκε, ξαφνικά οι Νορβηγοί έγιναν ξεχωριστό έθνος
ότι οι Ουκρανοί το 17ο αιώνα δεν ήταν έθνος επειδή ανήκαν στην Πολωνία (άρα ήταν Πολωνοί), μετά έγιναν έθνος όταν ανεξαρτητοποιήθηκαν από την Πολωνία, το 18ο αιώνα σταμάτησαν πάλι να είναι έθνος όταν ενώθηκαν με τη Ρωσία (άρα έγιναν Ρώσοι!), το 1917 πάλι έγιναν έθνος όταν αποσπάστηκαν από τη Ρωσία, το 1919 σταμάτησαν να είναι έθνος και ξανάγιναν Ρώσοι επειδή ενώθηκαν με τη Σοβιετική Ένωση, το 1941 έγιναν για τέσσερα χρόνια Γερμανοί για να ξαναγίνουν Ρώσοι το 1945, ώσπου το 1991 ξανάγιναν Ουκρανοί.
Καταλαβαίνετε λοιπόν πόσο ηλίθιους πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους οι εθνομηδενιστές.
Κι όμως αυτή η ηλιθιότητα χρησιμοποιήθηκε επί αιώνες από τα οικονομικά ανεπτυγμένα έθνη, για να καταπιέζουν και να στερούν την εθνική ανεξαρτησία σε όλους τους οικονομικά αδύναμους λαούς, να μην τους αφήνουν να δημιουργήσουν τον εθνικό τους πολιτισμό και να είναι κυρίαρχοι στον εθνικό τους χώρο. Με αυτό τον τρόπο αυτή τη στιγμή οι Εβραίοι καταπιέζουν τους Παλαιστίνιους, τους έχουν κάνει πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα, και αρνούνται όχι απλά να τους αναγνωρίσουν ως κράτος, αλλά αρνούνται και να τους αναγνωρίσουν και ως έθνος. Βλέπουμε λοιπόν ότι οι εθνομηδενιστές παίζουν το παιχνίδι των Εβραίων, αφού συμφωνούν σε όλα ως προς την έννοια του έθνους.
Ένα άλλο λάθος που κάνουν οι εθνομηδενιστές είναι ότι τσουβαλιάζουν όλα τα έθνη και αρνούνται να δουν ότι δεν εξελίχτηκαν όλα τα έθνη με τον ίδιο τρόπο, όπως νομίζουν αυτοί. Αυτοί πιστεύουν ότι το έθνος είναι δημιούργημα του καπιταλισμού, άρα πριν τον καπιταλισμό δεν υπήρχαν έθνη, άρα όλες οι εθνικές παραδόσεις των λαών, η γλώσσα, η γενεαλογία και ο κοινός εθνικός πολιτισμός, που προϋπήρχαν του καπιταλισμού, ήρθαν ουρανοκατέβατα. Για να το κάνουμε πιο “λιανά”. Αν τα έθνη είναι δημιούργημα του καπιταλισμού, οι Κινέζοι που δεν είχαν ποτέ καπιταλισμό μέχρι τις αρχές του 1990, δεν υπήρχαν ως έθνος μέχρι τότε, οι Ρώσοι το ίδιο, και όλα τα “μικρά” έθνη στα οποία ακόμα δεν έχει αναπτυχθεί ο καπιταλισμός, δεν αποτελούν έθνη. Γίνεται πάλι εμφανές πόσο ανόητες είναι αυτές οι θεωρίες, και ποιον εξυπηρετούν.
