Είχα διαβάσει κάποτε σε ένα νομικού περιεχομένου βιβλίο ότι η Δικαιοσύνη και το νομικό σύστημα της πατρίδας μας, όπως διαμορφώθηκε κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης, μοιάζει με τον ιστό μιας αράχνης. Εγκλωβίζει μέσα της τα «μικρά έντομα», ενώ τα «μεγάλα» καταφέρνουν με την ισχύ τους να της ξεφύγουν. Με λίγα λόγια δύο μέτρα και δύο σταθμά για τους «μεγάλους και ισχυρούς» του συστήματος από τη μία και για εκείνους που τολμούν να υψώνουν τις δυνάμεις τους εναντίον ...
του από την άλλη.
Την 24η του Ιούλη γίναμε για άλλη μια φορά μάρτυρες της «δημοκρατικής» ισονομίας και ισοπολιτείας με την προσπάθεια ακύρωσης της προγραμματισμένης διανομής τροφίμων σε άπορους Έλληνες από το Κίνημά μας. Η απαγόρευση, φυσικά, απέτυχε παταγωδώς και η τεράστια παρουσία κόσμου στα γραφεία της Τ. Ο. Αθηνών απέδειξε και πάλι πως, όποια μέσα κι αν μετέλθουν οι εχθροί του Εθνικιστικού Κινήματος, ο ελληνικός Λαός έχει καταλάβει ποιος βρίσκεται στο πλευρό του και ποιος απέναντί του και έχει πάρει τις αποφάσεις του.
Συγκεκριμένα, ο Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Αττικής αποφάσισε να μην επιτραπεί υπό το πρόσχημα του «κινδύνου για τη δημόσια ασφάλεια» καμία δημόσια συνάθροιση από τις 12μμ έως τις 12πμ στην ευρύτερη περιοχή της Πλατείας Αττικής, όπου είχε προγραμματιστεί η διανομή τροφίμων από το Κίνημά μας στις 6 το απόγευμα. Κατά παράβαση του Συντάγματος (άρθρο 11-«Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα.
(…) Oι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει.») και κάνοντας επιτηδευμένη χρήση της σχετικής δυνατότητας που παρέχει το Προεδρικό Διάταγμα 141/1991 («Από τις συναθροίσεις, μπορεί να απαγορεύονται προληπτικά, με αιτιολογημένη απόφαση του αρμόδιου Γενικού Αστυνομικού Διευθυντή ή Αστυνομικό Διευθυντή του νομού, μόνο οι υπαίθριες, γενικά μεν αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή, αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.») η μνημονιακή χούντα επιχείρησε να παρουσιάσει τη συνάθροιση χιλιάδων αναξιοπαθούντων Ελλήνων που επρόκειτο να λάβουν τρόφιμα από τη Χρυσή Αυγή ως «επικίνδυνη για τη δημόσια ασφάλεια»!! Φυσικά σε καμία λογική δε μπορούσε να σταθεί το επιχείρημα αυτό καθώς δε συνέτρεχε κανένας απολύτως λόγος ανησυχίας για τη δημόσια τάξη (πχ αντισυγκέντρωση, ένοπλη συνάθροιση ή ανατρεπτικός του καθεστώτος σκοπός). Εξάλλου και η χρήση του όρου «ήσυχα» στη συνταγματική διάταξη αναφέρεται στην απουσία όπλων και άλλων μέσων πρόκλησης κινδύνου για την έννομη τάξη και όχι σε συνθήματα και γενικότερα θορυβώδεις διαδικασίες, οι οποίες είναι αναμενόμενες σε μεγάλες υπαίθριες συναθροίσεις, ιδίως όταν αυτές έχουν και πολιτικό χαρακτήρα.
Ολόκληρη η ελληνική κοινωνία αντιλήφθηκε με τον τρόπο αυτό το ορθό νόημα της φράσης Καμίνη «θα ταράξουμε τη Χρυσή Αυγή στη νομιμότητα», δηλαδή «θα τους ταράξουμε στην παρανομία». Απαγορευμένη ως «επικίνδυνη» μία διανομή τροφίμων από τη Χρυσή Αυγή (κοινωνική δράση που έχει διεξαχθεί πολλάκις και χωρίς ποτέ να προκληθεί το παραμικρό πρόβλημα από τη μεριά των συμμετεχόντων Συναγωνιστών), ενώ την ίδια στιγμή γίνονται ανενόχλητα πορείες και δημόσιες συναθροίσεις ακροαριστερών στοιχείων παρότι ποτέ δεν ανακοινώνονται εγκαίρως στις αστυνομικές Αρχές και σχεδόν πάντοτε καταλήγουν σε τεράστιες ζημίες ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας (Δεκέμβρης του 2008) ή ακόμη και σε δολοφονίες συμπατριωτών μας (περίπτωση Marfin).
Μία ακόμη περίπτωση χρήσης νομικίστικων τεχνασμάτων εναντίον της Χρυσής Αυγής αποτέλεσε το γνωστό περιστατικό με το επεισόδιο του Συναγωνιστή Κασιδιάρη και της Κανέλλη όπου εκεί η έμπρακτη εξύβριση (άρθρο 361Α ΠΚ), που διώκεται μόνο κατόπιν έγκλησης του θύματος, μετατράπηκε από την Εισαγγελέα κ. Ελένη Ράικου, με τη…μεσολάβηση του δημοσιογράφου-φίλου της «Ελένης»-Αντώνη Δελλατόλα, σε απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης (άρθρο 309 Π.Κ.), αδίκημα που διώκεται αυτεπάγγελτα. Με τον τρόπο αυτό βγήκε από τη δύσκολη θέση η «κόκκινη» Λιάνα, η οποία σε διαφορετική περίπτωση για να επιτύχει τη δίωξη του Συναγωνιστή θα έπρεπε να τον εγκαλέσει ενώπιον των αρχών του «μισητού» αστικού κράτους! Φυσικά λίγη σημασία είχε για αυτά τα ελεεινά ανθρωπάρια το γεγονός πως όλη η Ελλάδα είδε να χαρακτηρίζονται ως «επικίνδυνη σωματική βλάβη» δύο σφαλιάρες και, εντέλει, για πολλοστή φορά φάνηκε πως όταν πρόκειται για τους Εθνικιστές η «δικαιοσύνη» τους δεν είναι και τόσο τυφλή..
Όπως, λοιπόν, μπορεί εύκολα να καταλάβει ο καθένας, οι δυο σφαλιάρες του Συναγωνιστή Κασιδιάρη-απάντηση στην έμπρακτη εξύβριση της Κανέλη (χτύπημα με την εφημερίδα στο πρόσωπό του) δε θα μπορούσαν να απειλήσουν τη ζωή ή τη σωματική της ακεραιότητα και μία διανομή τροφίμων δεν θα μπορούσε να απειλήσει με ανατροπή το «δημοκρατικό» πολίτευμά μας και την έννομη τάξη του. Και στις δύο περιπτώσεις ο σκοπός των υπηρετούντων το σύστημα ήταν προφανής και πολιτικός. Είναι αποφασισμένοι να πολεμήσουν τη Χρυσή Αυγή, δηλαδή την ψυχή του Λαού μας, με κάθε αθέμιτο τρόπο και ένας από αυτούς είναι και η μεροληπτική χρήση των νόμων εναντίον μας. Εμείς θα συνεχίσουμε τον Αγώνα μας μέχρι την Τελική Νίκη ενάντια σε κάθε εμπόδιο, μέχρι τη μέρα που Νόμος θα είναι το Δίκαιο της Ελλάδας και όλες οι άθλιες μεθοδεύσεις εναντίον των Ελλήνων Εθνικιστών θα τελειώσουν οριστικά!
antepithesi.gr
