Οικονομικά σύνορα και οικονομικός εθνικισμός...
Στην σύγχρονη οικονομική πολεμική πραγματικότητα που ζούμε, οι
συνθήκες αλλάζουν ραγδαία και το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.. Έτσι
μπορούμε να πούμε οτι τα ισχυρά οικονομικώς κράτη διακρίνονται κατα
βάση απο τα οικονομικά τους σύνορα. Λόγου χάρη βλέπουμε την
οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας, Κίνας, Ισραήλ, Ινδίας, Ιαπωνίας κτλ.
και βλέπουμε οτι τέτοια κράτη προχωράνε στην συνέχεια, θέλοντας και μη
σε έναν οικονομικό επεκτατισμό... Με άλλα λόγια θα μπορούσαμε να
ονομάσουμε αυτόν τον επεκτατισμό και οικονομικό Εθνικισμό.
Εκει ακριβώς κερδίζουν τα έξυπνα κράτη. Σε οτι ακριβώς θα κέρδιζαν με
οποιονδήποτε άλλο τρόπο, σε οτιδήποτε αλλο είχαν στο πίσω μέρος μυαλό
τους.. και σίγουρα, όχι βάση άλλων οικονομικών τακτικών αμφιβόλου
προελεύσεως.
Έτσι απο οτι μπορούμε να διακρίνουμε και αποδεικνύεται καθημερινώς,
πολλά κράτη αφανίζονται ανάμεσα σε διάφορα οικονομικά συμφέροντα χωρίς
επιστροφή, αφού πρώτα έπαψαν να διαθέτουν οικονομικά σύνορα. Κράτη με
δυνατή οικονομία, όπως η Ιταλία, η Πορτογαλία κτλ..
Οι παγκόσμιοι μάγκες λοιπόν και τα οικονομικά σαΐνια το γνωρίζουν αυτό,
γι'αυτό και ο λόγος της μόνιμης και δεδουλευμένης τακτικής να
αποδυναμώνουν κράτη που έχουν αναπτυξιακές τάσεις και κυρίως κράτη που
έχουν γεωπολιτική θέση, (βλ. Ελλάδα...) με τις γνωστές τακτικές: ηγέτες
προδότες, μνημόνια, μετανάστες..
Ένα μικρό παραδειγματάκι: Όταν η Ελλάδα έτεινε να γίνει βιομηχανική
χώρα, μπροστά στην Ελληνική εταιρία Πίτσος η γερμανική miele έμοιαζε
σαν κινέζικα.. Αυτά έβλεπαν οι εταίροι μας Γερμανοί και μας μετέτρεψαν
σε δημοσίους υπαλλήλους και αγρότες με πόρσε καγιέν, μπουζούκια κτλ..
εξαθλιώνοντάς μας σε κάθε οικονομικό/εθνικό επίπεδο και τώρα θέλουν να
μας βγάλουν και απο την Ευρωπαική 'Ενωση.
Πολύ ευχαρίστως, εφόσον μας επαναφέρουν πρωτίστως στην εθνική οικονομία στην όποια βρισκόμασταν προ ευρώ. Κατόπιν το συζητάμε..
Δεν γίνεται σε ενα κράτος με αναπτυξιακές τάσεις, μετα την
αυτοκαταστροφή απο τα γνωστά αίτια των ανύπαρκτων οικονομικών
πολιτικών διοικήσεων, να καθόμαστε και να ακούμε οτι σήμερα τα πάμε
περίφημα και ότι το μνημόνιο μας απελευθερώνει (!).. και ότι τώρα θα
πρέπει να γίνουν οι Έλληνες, αγρότες ή να ασχοληθούν με τον πρωτογενή
τομέα.. Έχω την αίσθηση οτι αν ακούσουμε και πάλι τους αγαπητούς
εταίρους μας, το μόνο σίγουρο είναι οτι θα καούμε εκ νεου..
Πιο απλά, από την μια δεν γίνεται πολλοί νεοέλληνες να αρχίζουν να
ψάχνονται πάνω σε καλλιέργειες και κτηνοτροφία και άλλα πρωτογενή
επαγγέλματα, - αν και αυτό σίγουρα είναι μια σωστή κατεύθυνση- και απο
την άλλη, να βλέπουμε λ.χ. λαχανικά, γαλακτοκομικά, κρεατικά κ.α... να
εισάγονται ανεξέλεγκτα.
Για να μην μακρύγορουμε, πρέπει άμεσα να υπάρξουν οικονομικά σύνορα.
Μόνον έτσι θα δούμε κάποια στιγμή η οικονομία μας να αναπτύσσει στερεές βάσεις..
Βάζοντας οικονομικά σύνορα σε αυτο το γεωπολιτικό κράτος, σε πολύ
σύντομο χρονικό διάστημα, δεν θα έχουμε ως κράτος να ζηλεψουμε απολύτως
τίποτα απο κανένα άλλο αναπτυσσόμενο κράτος ή έθνος..
